Yıllar sonra..

Cuma, Mart 13, 2009 Pınar Tatlısu Moralı 4 Comments

Senelerdir görmediğin bir dostu gördüğünde sanki araya o yıllar hiç girmemiş gibi sohbet edebilmek, gülmek, yeni yaşamları anlatmak - anlamak meğer hiç de zor değilmiş. Bilakis gayet de kolaymış ve çok keyifli bir şeymiş.

Gülcancığımla buluştuk dün. Lisede sadece 1.5 yıl kadar bir mazimiz olsa da çok sağlam bir bağ kurmuş olmalıyız ki, yıllar önceki sıcaklığı yine hissettim. Tabi 5 yıl boyunca aynı şehirde olup birbirimizden zerre kadar haberimizin olmayışı tam bir rezillik olsa da çok keyifli vakit geçirdik. Ha bu arada aynı şehri geçtim, aynı kampüsteymişiz ve hatta ortak arkadaşlarımız bile varmış. Hehe, sanırım rezillik düzeyi gittikçe artıyo :))

Ama tabi lisede aramızda 1 sınıf olması ve cep telefonu, msn vb. gibi iletişim araçlarının yaygın olmaması nedeniyle kaybetmiştik birbirimizi. Ama feysbuk sağolsun(!) bizi buldurdu birbirimize :D Tamam tamam hadi itiraf ettim, bazen işe yarıyor şu meret!!

Yaaaaa, görüyo musun sen şu işi. Kim bilir daha kimlerle bu kadar yakın oldum ama haberim bile olmadı...

You Might Also Like

4 yorum:

  1. geç bunları. icq vardı o zamanlar cillop gibi. facebook da neymiş.. :)

    YanıtlaSil
  2. Haha, sorma neydi o icq buluşmaları öyle :) Tüm gün okulda görüşürdün, sonra sözleşirdin akşam şu saatte icq'da görüşelim diye. Tabi o zamanlar internet pahalı, yarım saat fln geyik yapardın. Hadi bitti :)

    YanıtlaSil
  3. internetin pahalılığı bir yana, evde tek telefon hattı var. annem sağolsun açardı telefonu pat diye. az mı düştük oyunlardan. Aybars paşa bilir o günleri ah ah.

    ayrıca 2 dakika önce telefonda senden bahsediyoduk begümle :)

    YanıtlaSil
  4. Ne kaynattınız bakıyım :)) Kesin İstanbul'a gelmemle ilgisi yoktur :) Sen de gel ctesi gün, seni de görcem :)

    YanıtlaSil

Sen de bir şeyler söyle ama, yalnız bırakma beni :)